Beagle... jedna z najstarszych jeśli nie najstarsza ze wszystkich ras brytyjskich psów. Pomimo że za kraj pochodzenia rasy uznana jest Wielka Brytania,według niektórych początki jej sięgają starożytnej Grecji. Wzmianki o małych psach gończych w typie beagle używanych do polowań na zające i króliki znajdziemy w pismach greckiego autora Ksenofonta ur. ok 443 r. p.n.e. a ich wizerunki na ceramice z tamtego okresu. Zapewne z Grecji trafiły one do Rzymu, a wraz z rzymianami do Brytanii ok. 200r n.e. gdzie zostały skrzyżowane z miejscowymi małymi psami. Przodkowie naszego Beagle byli już bardzo popularni wśród normandzkiej szlachty ok. 1000 r. n.e. Np. Wilhelm II (1055-1100) posiadał złaję psów których opis przypomina beagle'a, a ok. 1300 roku wzmiankuje się o małych psach gończych sprowadzonych z Brytanii do Francji. Z kolei Wilhelm Zdobywca sprowadził do Anglii duże białe psy gończe zwane talbotami .Były one przodkami tzw. Southern Hounds które z kolei przyczyniły się do rozwoju angielskiego foxhound'a i beagle'a
Nazwa Beagle utrwaliła się pod koniec XVI w. n.e. a w XV w. była używana przez wielu autorów. Niektórzy uważają ze nazwa ta wywodzi się od celtyckiego BEAG lub staroangielskiego BEGLE . Oba wyrażenia oznaczają "MAŁY". Inni sądzą że jest to zangielszczona forma starofrancuskiego słowa BEGUELE oznaczającego "rozwarte gardło, wycie" co miało nawiązywać do ich głosu w czasie polowania . Psy te znalazły uznanie u angielskich królów .Istnieją zapisy mówiące że posiadał je Edward II i `Henryk VIII . Królowa Elżbieta I posiadała zminiaturyzowane osiągające ok. 10' w kłębie psy zwane Pocket Beagles lub Singing Beagles, które przewożono w sakwach przy siodle.
Z beaglami polowali James I, Karol II i Jerzy IV który został nawet z nimi sportretowany.
W XVII i XVIII w beagle stały się bardzo popularne wśród drobnej szlachty i ziemiaństwa, które polowało z nimi na głownie na króliki i zające. Wśród możnowładców i koronowanych głów popularniejsze było w tym czasie polowanie na jelenie z dużymi psami zwanymi Buck Hounds. W połowie XVIII w wśród szlachty coraz większą popularność zyskiwało polowanie konne na lisy z uszyciem foxhoundów powstałych ze skrzyżowania Buck Hounda z Beagle.
W tym samym czasie beagle zaczęły zyskiwać na popularność wśród farmerów i drobnych właścicieli ziemskich. Równolegle rozwijały Sie dwa odmienne typy psów gończych używanych do polowań na króliki. Były to Southern Hounds ,wolno pracujące, o długich uszach i głębokim głosie oraz małe szybkie i zwinne Northern Countries Beagles .
Ponieważ wraz z nastaniem ery polowań na lisy popularność beagle zmalała i na początku XIX w uchowało się zaledwie kilka większych złaj w Walii i Irlandii. W Połowie stulecia P. Honeywood zaprezentował swoją złaję na pokazie w Essex ,co zapoczątkowało ponowny wzrost zainteresowania rasą. Oczywiście były to psy typowo uzytkowe, ale już niedługo potem T. Johnson w swojej hodowli położył nacisk również na eksterier i rasa zaczęła iść w kierunku ładnego psa użytkowego a polowania ze złają beagle pozostały popularnym sportem do dnia dzisiejszego.
W katalogach wystawowych beagle pojawiły się w 1884 w Tunbridge Wells a w 1890 r. powstał Beagle Club. W tym czasie występowało duże zróżnicowanie w wielkości i typie włosa , więc w 1895 r. w celu ustabilizowania rasy ustanowiono jej wzorzec który z małą tylko korektą w latach 80-tych XX w obowiązuje do dziś.
Trudna sytuacja kraju w wyniku I a następnie II Wojny Światowej spowodowała prawie całkowity zanik hodowli i drastyczny spadek populacji wszystkich psów w Wielkiej Brytanii .Dopiero w latach 50-tych rasa zaczęła powoli się odbudowywać. Np. w 1950 r. Kennel Klub miał w swoich rejestrach tylko 64 beagle'ów 1955 już 200, w 1960 - 1519, a w 1969 - 3979.
Rozwój ten nie byłby możliwy bez importu z USA gdzie rasa mogła rozwijać się bez przeszkód od połowy XIX w kiedy to sprowadzono tam z Anglii psy z ówcześnie wiodących linii hodowlanych. Rasa bardzo szybko zyskała niezwykła popularność. Już w 1888 r. powstał American Beagle Club, który przekształcił się w National Beagle Club i pod którego auspicjami juz w 1891 r. odbyła się pierwsza specjalistyczna wystawa .W latach 30-tych beagle stały się najpopularniejszą rasą w USA . O wielkiej popularnosci beagle w USA do dnia dzisiejszego może świadczyć fakt, iż w 1990 r. American Kennel Club zarejestrował ich ponad 50 tys.
W latach 60-tych beagle zyskiwały coraz większą popularność także w Europie , zwłaszcza w Danii w której hodowle osiągnęły w latach 90-tych światowy poziom.
W Polsce 1-szy zarejestrowany miot beagle przyszedł na świat w 1992 r. w Sopocie. Rasa rozwijała się u nas dwutorowo, część hodowli oparła się na liniach duńskich a cześć na czeskich .Tak jak i gdzie indziej rasa zdobyła sobie szybko uznanie i obecnie jest jedną z najpopularniejszych w kraju, co niestety negatywnie odbija się na jej "jakości" i obok naprawdę pięknych przedstawicieli rasy mamy całe mnóstwo psów nie mających zbyt wiele wspólnego z obowiązującym wzorcem.


Opracowano na podst.:
-Beagle Club
-Andrew Brace, BEAGLES TODAY
-J.M.Musladin,A.C.Musladin,A.T.Lueke, THE NEW BEAGLE: A DOG FOR ALL SEASONS
-K.Nicholas,M,Foy, THE BEAGLE